Ποιοι είναι εδώ

Είναι εδώ αυτή τη στιγμή 0 χρήστες και 0 επισκέπτες.

Ψηφοφορία

Οι συγκάτοικοί μου

  Η Λευκή

Ηταν μιά αδέσποτη σκυλίτσα, που τη βρήκα στις 12/03/2006 τραυματισμένη βαριά, πηγαίνοντας να την ταίσω, μαζί με την υπόλοιπη παρέα της!

Την έφερα στην κτηνίατρο και την κράτησα μέχρι να αναρρώσει, γιατί εκτός από τα τραύματα, είχε και πολύ σοβαρό πρόβλημα υγείας!

Την άλλη μέρα πηγαίνοντας πάλι να τα ταίσω, ήταν όλα νεκρά από φόλα!

Μέσα στην ατυχία του τραυματισμού και της αρρώστειας, στάθηκε πολύ τυχερή!

Αν είχε μείνει πίσω, θα είχε την φρικτή τύχη των άλλων!

 Κι έτσι την κράτησα ...
 
   Η Biggy
 
   Η Slimmy
 
οι δύο γάτες μου!
  
Τις βρήκα στις 04/07/2004 μέσα σε μια σακούλα, δίπλα στα σκουπίδια!
Ηταν ακόμα με τον ομφάλιο λώρο, μόλις 2 ημερών!
 
Τις τάισα με το μπιμπερό και τις φρόντισα με πολλή αγάπη!
Ήταν δύσκολο να επιβιώσουν, γιατί συνήθως δεν τα καταφέρνουν τόσο μικρά, αν δεν τραφούν με το γάλα της μαμάς τους!
Αυτές όμως τα κατάφεραν και διέψευσαν κάθε άλλη θεωρία!
  
Τώρα ζουν κοντά μου και οι τρεις, στειρώθηκαν
και συμβιώνουμε όλοι αρμονικά!
 
Η οικογένεια όμως, μεγαλώνει συνεχώς.....

 Η Ρίτα                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                      

Όταν ήλθε  στο σπίτι μου στις 07/05/2009 νιαούριζε και έψαχνε γιά φαγητό.Ήταν έγκυος και έδειχνε πολύ ταλαιπωρημένη. Της έδωσα φαγητό, νερό και της έφτιαξα μια φωλίτσα γιά να κοιμάται και γιά να γεννήσει τα μωρά της, όταν έλθει η ώρα.

Έμεινε κοντά μας και πρέπει να πω, ότι είναι από τις πιό φιλικές γάτες που έχω συναντήσει. Κοιμάται με τα σκυλιά και γουργουρίζει συνεχώς στα πόδια μας, ζητώντας χάδια!

Στίς 24/06/2009 γέννησε 4 γατάκια (τα οποία και θα σας παρουσιάσω παρακάτω)

Στις 12/08/2009 στειρώθηκε!

   Ο Τζίμι                                                                                                                                             

Το ένα από τα παιδιά της Ρίτας! Είναι ο πιό θαρραλέος της παρέας!

             

        Ο Xάρι                                                                 

Το δεύτερο παιδί της και παρ΄ότι μοιάζουν πολύ εξωτερικά με τον Τζίμι, είναι το ακριβώς αντιθετό του!

Είνει φοβικός και δεν πλησιάζει κανέναν...

             

 Η Άντι                                                                                                       

Είναι το μοναδικό κοριτσάκι της Ρίτας και πιστό αντιγραφό της, είναι ολόιδιες!

Στις 27/01/2010 στειρώθηκε!

           

    Ο Τίτι                                                                        

                                 Είναιτο τελευταίο παιδί της Ρίτας, αλλά το πιο ταλαιπωρημένο! Όταν ήταν μωρό αρρώστησε από μιά ίωση και κινδύνεψε να τυφλωθεί. Ευτυχώς με θεραπεία και φροντίδα 20 ημερών, όλα πήγαν καλά και τώρα είναι μιά χαρά!

Είναι ο πιό φιλικός και χαδιάρης από τα τέσσερα.                                    

        

  O Νίκι

 Το Νίκι τον βρήκα στις 06/12/2009 σε ηλικία 4 μηνών, στην άκρη του δρόμου φοβισμένο και πολύ πεινασμένο! Του έδωσα φαγητό και το έφαγε με τέτοια λαιμαργία, που δεν έχω ξαναδεί σε γάτα! Όταν τελείωσε και έσκυψα να τον χαιδέψω, πήδηξε πάνω μου, φώλιασε στην αγκαλιά μου και άρχισε να γουργουρίζει.

 Αυτή η αγκαλιά ήταν καθοριστική! Τον πήρα μαζί μου και τώρα ζει κοντά μας!  

   Ο Ντιέγκο

Ο Ντιέγκο είναι ένας αδέσποτος σκύλος, πολύ μεγάλος στην ηλικία, που έχει ζήσει σχεδόν όλη τη ζωή του στους δρόμους! Όταν πριν ένα χρόνο περίπου αρρώστησε πολύ σοβαρά, τον περιέθαλψε και τον βοήθησε μια συμπολίτης μας, εξαιρετικά ζωόφιλη και υπέρμετρα ευαίσθητη με τα ζώα! Αδυνατώντας να τον υιοθετήσει, τον φιλοξένησε για ένα μεγάλο διάστημα, φροντίζοντας το καλύτερο γι’ αυτόν!
Μαθαίνοντας λοιπόν την ιστορία του, συμπόνεσα πολύ αυτό το γέρο-σκυλάκο και στις 19/12/2009, αποφάσισα να τον πάρω στο σπίτι μου. Θέλω να του προσφέρω, - στον όσο χρόνο ζωής του έχει απομείνει- , ότι στερήθηκε.
Σίγουρα, ότι και να κάνει κανείς, δε μπορεί να αναπληρώσει όλα αυτά που έχασε και να σβήσει όσα υπέφερε, όλα αυτά τα χρόνια της αδέσποτης ζωής του, αλλά εγώ θα κάνω ότι μπορώ, από δω και πέρα γιά να είναι  ήρεμος, ασφαλής και  (αν μπορέσω να το καταφέρω) και χαρούμενος!